"A jeśli puchar był pełen goryczy (...), czemuż ja mam udawać i kłamać, że jest mi słodki?”
W hołdzie i zlaniu się mych własnych myśli z myślami Wertera... Goethego:
"Czasem powiadam sobie: Los twój jest wyjątkowy, wielbij szczęście innych ludzi… takich mąk, jak twoja, nie zaznał nikt jeszcze! Biorę się do czytania poety czasów dawnych i wydaje mi się, że widzę własne serce. Ileż mi trzeba będzie wycierpieć jeszcze? Ach, więc ludzie żyjący przede mną przechodzili także podobne tortury?"
"Cierpienia młodego Wertera"
Johann Wolfgang von Goethe
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz